JAK DOKOŃCZYĆ TZW. TRASĘ ŚWIĘTOKRZYSKĄ?

 

Fot. wikiwand

Do publicznej dyskusji powraca sprawa dalszej budowy tak zwanej Trasy Świętokrzyskiej, czyli połączenia drogowego prowadzącego z Targówka Fabrycznego na Powiśle śladem obecnego Mostu Świętokrzyskiego, ulic Sokolej, Kijowskiej i dalej planowaną ulicą Nowoziemowita w kierunku Ząbek.

Ponieważ nasze stowarzyszenie zostało ostatnio oskarżone przez Jacka Wachowicza, radnego dzielnicy Praga-Północ, w pismach kierowanych do Prezydenta Warszawy, posłów i ministrów o skuteczne wieloletnie celowe hamowanie i bojkotowanie tej, tak potrzebnej podobno inwestycji, przypominamy kilka podstawowych faktów.

Pierwotnie, planowana w okresie PRL Trasa Świętokrzyska miała przypominać Trasę Łazienkowską. Wyobraźmy sobie szeroką arterię biegnącą od Targówka przez Pragę, Powiśle i centrum Warszawy na Wolę, przeprowadzoną wysokim mostem nad Wisłą i wbijającą się tunelem w skarpę warszawską, aby dalej połączyć się z szeroką ulicą Świętokrzyską, aż do Towarowej:  https://www.warszawa.pl/miasto/efekt-domina/.

Taka koncepcja Trasy dość szybko upadła. Zrealizowano bowiem inwestycje sprzeczne z jej założeniami, takie jak niski most Świętokrzyski wprowadzający ruch w wąskie ulice Powiśla, zamiast wiaduktu nad Powiślem i tunelu w skarpie warszawskiej. Uniemożliwiło to szybki tranzyt Trasą z Pragi do centrum, a więc jej pierwotny podstawowy cel. Poza tym realizacja tego projektu wymagała zniszczenia przedwojennej zabudowy Powiśla i fragmentu skarpy. Ostatecznym gwoździem do trumny Trasy Świętokrzyskiej jako arterii tranzytowej z Targówka przez Pragę na Wolę było zwężenie ulicy Świętokrzyskiej po wybudowaniu metra. Odstąpiono więc od tego projektu. Niestety niekonsekwentnie.

Postanowiono bowiem, że projekt Trasy realizowany będzie na Targówku i Pradze  w parametrach zbliżonych do projektu z czasów PRL, tyle, że szeroka Trasa z Targówka i Pragi doprowadzi do wąskiego gardła - mostu Świętokrzyskiego i na uliczki Powiśla - i tu się zakończy. 

Potem zrezygnowano też z zamiaru budowy Trasy jako szerokiej ulicy tranzytowej łączącej Targówek z Pragą. Decyzja o rewitalizacji kompleksu historycznych zabudowań przy ul. Siarczanej 6 wraz z ich przeznaczeniem na bardzo potrzebną w tym miejscu placówkę kultury, tak naprawdę oznaczała rezygnację z budowy ulicy Nowoziemowita, która przedłużyłaby Trasę na północ. Od strony Pragi Trasa kończy się ślepo (bez możliwości jazdy na wprost) na wąskiej ulicy Zabranieckiej. Tym samym odstąpiono również od stworzenia w tym miejscu dużego węzła drogowego w ramach projektu praskiej części obwodnicy śródmiejskiej, ograniczając przepustowość Trasy do potrzeb ruchu lokalnego.

Budowa praskiego fragmentu Trasy została podzielona na trzy odcinki: od ulicy Zabranieckiej do Dworca Wschodniego, od Dworca Wschodniego do ulicy Targowej oraz od ulicy Targowej do Mostu Świętokrzyskiego. Mimo, że organizacje społeczne, w tym nasza, zwracały uwagę na przeskalowanie projektów i brak ich powiązania z tkanką miejską (ekrany akustyczne, zbyt duży obszar zajęty na budowę, zbyt szerokie pasy ruchu, brak odpowiedniej liczby połączeń
z ulicami lokalnymi i przejść dla pieszych, kolizje z obszarami zagospodarowanymi) dwa praskie odcinki Trasy  (od ul. Zabranieckiej na Targówku do Dworca Wschodniego oraz od Mostu Świętokrzyskiego do ul. Targowej) zbudowano w parametrach zbliżonych do ulicy tranzytowej. Doprowadziło to do takich paradoksów jak postawienie wysokich ekranów akustycznych na Starej Pradze, gdzie  bramy autostradowe prowadzą na podwórka starych kamienic, a także do odcięcia komunikacyjnego dużego obszaru Pragi położonego przy Trasie. Sukcesem jaki udało nam się osiągnąć przy projektowaniu tych, zrealizowanych obecnie odcinków było przesunięcie Trasy bliżej torów kolejowych na wysokości parku przy ulicy Kawęczyńskiej (Michałowskiego), co pozwoliło na uratowanie części tego terenu zielonego z cennym starodrzewem.

Niezrealizowany pozostaje odcinek Trasy, który ma biec w dużej mierze śladem ulicy Kijowskiej od Dworca Wschodniego do ulicy Targowej. Przedłożony kilka lat temu projekt miał te same wady „przeskalowania” co zrealizowane już odcinki – między innymi teren całej miejskiej zabudowy ulicy Kijowskiej, Markowskiej i Brzeskiej miał być odcięty od ulicy Kijowskiej wysokimi ekranami akustycznymi, istniejąca linia tramwajowa miała kolidować z pasami ruchu na wysokości ulicy Brzeskiej, a fragment istniejącej zabudowy mieszkaniowej znalazłby się pomiędzy pasami ruchu Trasy Świętokrzyskiej. Projekt ignorował też wcześniejsze plany schowania Trasy w tunelu na wysokości Dworca Wschodniego, co zespoliłoby Dworzec z otoczeniem, zamiast odcinania go ruchliwą Trasą.

Niemniej ten odcinek trzeba jak najszybciej zaplanować na nowo i zrealizować w wersji bardziej miastotwórczej, bez ekranów akustycznych, najlepiej z tunelem pod Dworcem Wschodnim i podziemnymi parkingami przy Dworcu. Tak, aby była to funkcjonalna zbiorcza ulica miejska, nie zabierająca zbyt wiele przestrzeni, łatwa do przekraczania przez pieszych,
z preferencjami dla komunikacji miejskiej. Budowanie tego odcinka ulicy jako przeskalowanej arterii doprowadzi do nadmiernych kosztów i degradacji tkanki miejskiej w śródmiejskiej części miasta bez żadnych pozytywnych efektów transportowych  – przed takim rozwiązaniem ostrzegamy.

Praskie Stowarzyszenie Mieszkańców „Michałów”

Warszawa, 16 marca 2021 r.

90 lat szkoły na Otwockiej

W ostatni piątek mieliśmy okazję uczestniczyć w uroczystych obchodach jubileuszu 90-lecia działalności szkoły przy Otwockiej 3. 

Okazja była podwójna. Kilka tygodni wcześniej, dzięki naszym staraniom cały kompleks szkolny został wpisany do wojewódzkiego rejestru zabytków. Informuje o tym tabliczka zawieszona w dniu święta szkoły.

Kompleks szkolny przy Otwockiej ma długą historię. Budynki zaprojektował znany warszawski architekt, Konstanty Jakimowicz. Przed wojną działały w nim cztery szkoły. W czasie wojny budynek zajmowały wojska niemieckie, a po wyzwoleniu Pragi przez kilka miesięcy mieścił warszawski magistrat.

Po wojnie przy Otwockiej działały różne placówki edukacyjne. Obecnie to szkoła podstawowa nr 354 i wygaszane gimnazjum nr 32. Patronem szkoły jest poeta Adam Asnyk. 

Z okazji jubileuszu na zabytkowym ogrodzeniu szkoły i wewnątrz budynku pojawiła się okolicznościowa wystawa archiwalnych fotografii.

Zachęcamy do zapoznania się z wystawą, a także śledzenia bieżącej działalności placówki, którą od kilku lat kieruje Renata Wilczyńska.

Ratujemy parking dla mieszkańców

Siedlecka 58 - działka z roszczeniami w tle. Przez lata zaniedbana i służąca jako dzikie wysypisko śmieci. 

W sprawie jej uprzątnięcia i ucywilizowania interweniowaliśmy wielokrotnie:

- w 2014 r. z okolicznymi wspólnotami mieszkaniowymi

- w 2016 r., już po wybudowaniu na sąsiedniej działce nowego budynku, gdy remontujący lokale mieszkalne podrzucali śmieci

Sami też nieraz działkę sprzątaliśmy z większych śmieci.

Po zakończeniu wspominanej budowy teren pełniący wcześniej rolę zaplecza robót budowlanych został zaadaptowany przez mieszkańców na tymczasowy parking. Nie było to może rozwiązanie idealne, ale choć częściowo rozwiązywało problem parkowania w tej części Pragi i zapobiegało zastawianiu autami wąskich chodników.

Niestety, nie spodobało się to jednemu z radnych, który powołując się na "zaniepokojonych mieszkańców Szmulowizny" wystąpił z "interwencją". Sprawa trafiła do ZPTP, który nie stwierdził zanieczyszczenia działki. Mimo to decydenci podjęli decyzję o wygrodzeniu terenu. 

W minioną środę zaczęło się wygradzanie...

Zaalarmowani przez zaniepokojonych mieszkańców podjęliśmy szybką interwencję u Władz Dzielnicy i ZPTP. W jej efekcie teren zostanie ogrodzony, ale zachowany zostanie wjazd i tym samym parking pozostanie.

Dziękujemy za zrozumienie różnych potrzeb mieszkańców :)

Remont Młyna Michla na wyciągnięcie ręki

Coraz bliżej do remontu spichlerza młyńskiego Michla i powstania w pofabrycznych obiektach Praskiego Domu Rzemiosła. O ocalenie tego reliktu przemysłowej historii Szmulek walczyliśmy od 10 lat. W ubiegłym roku te głosy zostały wreszcie wysłuchane. Spichlerz i portiernia ocaleją dając szansę na odrodzenie tradycyjnego rzemiosła w bardziej nowoczesnej formie. 

A wszystko ma wyglądać mniej więcej tak jak na wizualizacjach przekazanych przez Zarząd Mienia M. st. Warszawy. Zobaczcie sami.

Co do samego zagospodarowania terenu wokół spichlerza, dużo zależeć będzie od wyników konsultacji Parku Michałowskiego, na których publikację czekamy. Autorzy koncepcji rewitalizacji młyna wyobrażali sobie takie zagospodarowanie terenu.

Pamiątkowe tablice odzyskały blask

Dwa lata temu pisaliśmy na blogu o nieczytelnej tablicy pamiątkowej poświęconej postaci Ireny Rokicińskiej, pracownicy sklepu Społem przy Grodzieńskiej 15/17, która została zamordowana w 1955 r. podczas napadu rabunkowego na wspomniany sklep. 

Dzięki zwycięskiemu, ubiegłorocznemu projektowi Krzysztofa Michalskiego z naszego stowarzyszenia pt. "Praga pamięta" ta i dwie inne tablice pamiątkowe (przy Ząbkowskiej i Stalowej) poświęcone historii ruchu spółdzielczego na Pradze zostały odnowione. Efekty zmian możecie zobaczyć na zdjęciach.

Udostępniamy również dokumentację konserwatorską z przeprowadzonych prac.

Konsultujemy park - cz. 2

W minioną sobotę po raz kolejny spotkaliśmy się w parku przy Kawęczyńskiej by w terenie omówić propozycje zmian będących efektem rozmów podczas pikniku i ankiet internetowych. Zmiany mają tchnąć w park "drugie życie". 

W sobotnim spotkaniu uczestniczyli architekci z pracowni "Sztuka Krajobrazu" projektujący zmiany w parku, przedstawiciele CKS, Fundacji Pole Dialogu (organizatorzy konsultacji), a także mieszkańcy. Nie zabrakło oczywiście przedstawicieli naszego stowarzyszenia.

Spacer po "nowym" parku rozpoczęliśmy u jednej z projektowanych "bram" wprowadzających w zieloną przestrzeń. Michał Skrobot z pracowni wyjaśnił główne założenia projektowe. Widać je na załączonym planie. 

Zmiany w parku i otoczeniu spichlerza zaprojektowano w taki sposób, by spełnione zostały oczekiwania jak najszerszej grupy mieszkańców: właścicieli psów, rodziców małych i większych dzieci, osób aktywnych fizycznie, jak i tych które szukają ciszy w zielonej enklawie.

Poniżej kilka propozycji:

W tej części parku ma powstać strefa dedykowana właścicielom czworonogów - docelowo może zostać przeniesiona na drugą stronę Kawęczyńskiej zgodnie z naszym postulatem.

A tutaj będzie strefa sportu :)

W tym miejscu ma pojawić się mini scena dla lokalnych artystów.

A tutaj ma zaczynać się tarasowo ścieżka na teren spichlerza. Tam m.in. ma szansę zostać stworzona fontanna.

Ciekawą, ale i kontrowersyjną propozycją jest stworzenie mini kolejki okalającej park i teren młyński. "Wagoniki" mają być napędzane siłą dziecięcych mięśni.

Przez projektowaną aleję lipową wyszliśmy z parku i udaliśmy się do oratorium, gdzie przy kawie i słodkich drożdżówkach mogliśmy porozmawiać o szczegółach koncepcji.

W naszej opinii projekt jest ciekawy, choć wymaga pewnych zmian i uzupełnień jeśli chodzi o szerszy kontekst przestrzenny (obecne propozycje dotyczą tylko parku i otoczenia spichlerza). W tym kontekście aktualne są nasze propozycje z kwietnia tego roku, by myśleć o zmianach w parku jako punkcie wyjścia do zmian w okolicy. 

Do 4 czerwca br. można mailowo (na adres: konsultacje@poledialogu.org.pl) składać uwagi do zaproponowanej koncepcji, do czego niniejszym zachęcamy :)