Ulica Kawęczyńska - perła praskiej Szmulowizny

Chcąc przybliżyć historię ulicy Kawęczyńskiej oraz jej najważniejszych zabytków, dzięki wsparciu Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, przygotowaliśmy specjalną mapę-przewodnik.

Materiał dostępny jest w formie drukowanej (nakład ograniczony) jak i online.

https://issuu.com/psmmichalow/docs/ulica_kaw_czy_ska_per_a_praskiej_szmulowizny

Ostatnia zima Radzymińskiej 49?

Od kilku lat głośno wołamy o podjęcie działań na rzecz ocalenia dworku przy Radzymińskiej 49, najstarszego zachowanego budynku przy jej północnopraskim odcinku, datowanego na połowę XIX w. 

W ubiegłym roku znaczna część znajdującego się w prywatnych rękach budynku uległa zawaleniu. Z każdym miesiącem, mimo podjętych działań zabezpieczających, wynikających z nakazu Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków sytuacja ujętego w rejestrze budynku ulega pogorszeniu, co widać na załączonych zdjęciach.

Udało nam się dotrzeć do korespondencji prowadzonej przez konserwatora z PINB i właścicielami. 

Z korespondencji wynika, że:
- w 2018 r. do MWKZ wpłynął wniosek PINB dot. zajęcia stanowiska odnośnie rozbiórki budynku - MWKZ umorzył to postępowanie

- w tym samym roku odbyła się kontrola obiektu, a właściciele dostali całą listę nakazów. Część prac zabezpieczających to zapewne efekt kontroli, ale najważniejszych działań nie widać. Być może powinna odbyć się kolejna kontrola?

Całość dokumentacji publikujemy poniżej:

I decyzja nakazowa:

Mamy nadzieję, że obecna zima nie będzie ostatnią dla tego reliktu dawnej zabudowy Szmulek. 

Kompleks szkolny przy Otwockiej zabytkiem

Blisko 6 lat trwała walka o objęcie budynków i terenu kompleksu szkolnego przy Otwockiej, zaprojektowanego w latach 20. ub. wieku przez Konstatnego Jakimowicza do rejestru zabytków. A wszystko zaczęło się od fatalnego remontu z 2012 r.

Po drodze odwoływaliśmy się od pierwszej, negatywnej decyzji aż do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Październikowa decyzja obecnego konserwatora wojewódzkiego, prof. Jakuba Lewickiego była pozytywnym zaskoczeniem, szczególnie, że od kliku lat przypominaliśmy (zwłaszcza Krzysiek) o sprawie w MWKZ. Zupełnie przypadkowo wpis zbiegł się z obchodami 90-lecia szkoły.

Poniżej publikujemy treść całej decyzji konserwatora.

Bardzo liczymy, że wpis do rejestru będzie pierwszym krokiem na rzecz uspójnienia działań remontowych prowadzonych w obrębie wszystkich trzech budynków, a także stworzenia wspólnej przestrzeni podkreślającej wyjątkowy charakter projektu Jakimowicza.

Czy kompleks szkolny przy Otwockiej doczeka się wreszcie wpisu do rejestru zabytków?

Sporo wody w Wiśle upłynęło od czasu, gdy złożyliśmy do Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wniosek o objęcie ochroną rejestrową budynku szkoły oraz dawnych budynków mieszczących mieszkania dla nauczycieli, wchodzących w skład wybudowane w l. 20. ub. wieku kompleksu szkolnego autorstwa Konstantego Jakimowicza.

W 2014 r. ówczesny konserwator wojewódzki dość niespodziewanie odmówił objęcia budynków ochroną rejestrową tłumacząc tę decyzję... utratą wartości zabytkowej budynku szkolnego w wyniku kolejnych modernizacji. Nasze odwołanie od tej decyzji zostało pozytywnie odebrane przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Minister uchylił wcześniejszą decyzję konserwatora Nadolnego i nakazał wniosek rozpatrzyć ponownie.

Niestety, minęły 4 lata, a sprawa wciąż nie znalazła szczęśliwego finału. Tymczasem, kolejne budynki wchodzące w skład kompleksu, tym razem mieszkalne, zostały objęte remontem - Siedlecka 29 od kilku miesięcy poddawana jest pracom budowlanym, zapewne wkrótce rozpocznie się remont Łochowskiej 40. Obawiamy się, że w ich wyniku ucierpią elementy zabytkowego wyposażenia (zachowana stolarka okienna, drzwi, wyposażenie pralni, klamki, włączniki, terakota), jak i otoczenie, w tym przede wszystkim zabytkowy bruk z tzw. "kocich łbów".

Utrata zabytkowych walorów pod hasłem "modernizacji" przez kolejne budynki wchodzące w skład kompleksu szkolnego byłaby niepowetowaną stratą dla tego wyjątkowo cennego dla historii Warszawy obiektu.

Dlatego apelujemy do Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, prof. Jakuba Lewickiego, o jak najszybszy wpis całego kompleksu do rejestru.

Co dalej z Łomżyńską 8?

Dzisiejsza interwencja straży pożarnej w związku z pożarem w opuszczonej kamienicy przy Łomżyńskiej 8 skłoniła nas do przybliżenia historii tej nieruchomości. Niższy o dwie kondygnacje od sąsiedniej, komunalnej kamienicy, budynek na tyłach pawilonu sklepowego jest jednym z reliktów przedwojennej zabudowy ulicy Łomżyńskiej. 

Na podstawie atlasu ulic Warszawy Jarosława Zielińskiego wiemy, że budynek powstał ok 1930 r. Przez wiele lat należał do rodziny Cyfrackich (w lokalu na parterze prowadzili aptekę). 

Po 1945 r. kamienica przeszła na własność miasta. W kwietniu 2008 r. została zwrócona prywatnym właścicielom. Nie znamy ich tożsamości, niemniej z dostępnych publicznie informacji wynika, że w lutym 2014 r. została wydana dla nieruchomości decyzja o warunkach zabudowy, pozwalająca podwyższyć istniejącą kamienicą oraz na tyłach posesji wybudować nowy, 10-kondygnacyjny budynek. Wizualizacje dostępne są w internecie na portalach nieruchomości, np. domiporta.pl (budynek z działką o powierzchni 869 m kw wystawiany jest co jakiś czas na sprzedaż - cena wywoławcza oscyluje wokół 3,3 mln zł).

W lutym br. zaniepokojeni plotkami o wystąpieniu gestora nieruchomości z wnioskiem do konserwatora zabytków o wykreślenie kamienicy z gminnej ewidencji zabytków oraz wyłamaniem drzwi zabezpieczających nieruchomość przed dostępem osób trzecich wystąpiliśmy do SKZ i MWKZ z prośbą o doprowadzenie do zabezpieczenia budynku. Zwłaszcza, że zaczęli się po nim m.in. kręcić bezdomni, którzy na tyłach posesji rozbili obozowisko.

Zapytaliśmy również oficjalnie o szczegóły dotyczące wniosku o wykreślenie budynku z ewidencji zabytków oraz ew. kontrole konserwatorskie. Poniżej zamieszczamy skany pism, które otrzymaliśmy od obu konserwatorów - stołecznego i wojewódzkiego.

Jak widać, piłka jest cały czas w grze. Choć kamienica wygląda kiepsko, szkoda byłoby stracić kolejny cenny historycznie obiekt dla tej części Pragi.