Kompleks szkolny przy Otwockiej zabytkiem

Blisko 6 lat trwała walka o objęcie budynków i terenu kompleksu szkolnego przy Otwockiej, zaprojektowanego w latach 20. ub. wieku przez Konstatnego Jakimowicza do rejestru zabytków. A wszystko zaczęło się od fatalnego remontu z 2012 r.

Po drodze odwoływaliśmy się od pierwszej, negatywnej decyzji aż do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Październikowa decyzja obecnego konserwatora wojewódzkiego, prof. Jakuba Lewickiego była pozytywnym zaskoczeniem, szczególnie, że od kliku lat przypominaliśmy (zwłaszcza Krzysiek) o sprawie w MWKZ. Zupełnie przypadkowo wpis zbiegł się z obchodami 90-lecia szkoły.

Poniżej publikujemy treść całej decyzji konserwatora.

Bardzo liczymy, że wpis do rejestru będzie pierwszym krokiem na rzecz uspójnienia działań remontowych prowadzonych w obrębie wszystkich trzech budynków, a także stworzenia wspólnej przestrzeni podkreślającej wyjątkowy charakter projektu Jakimowicza.

Czy kompleks szkolny przy Otwockiej doczeka się wreszcie wpisu do rejestru zabytków?

Sporo wody w Wiśle upłynęło od czasu, gdy złożyliśmy do Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wniosek o objęcie ochroną rejestrową budynku szkoły oraz dawnych budynków mieszczących mieszkania dla nauczycieli, wchodzących w skład wybudowane w l. 20. ub. wieku kompleksu szkolnego autorstwa Konstantego Jakimowicza.

W 2014 r. ówczesny konserwator wojewódzki dość niespodziewanie odmówił objęcia budynków ochroną rejestrową tłumacząc tę decyzję... utratą wartości zabytkowej budynku szkolnego w wyniku kolejnych modernizacji. Nasze odwołanie od tej decyzji zostało pozytywnie odebrane przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Minister uchylił wcześniejszą decyzję konserwatora Nadolnego i nakazał wniosek rozpatrzyć ponownie.

Niestety, minęły 4 lata, a sprawa wciąż nie znalazła szczęśliwego finału. Tymczasem, kolejne budynki wchodzące w skład kompleksu, tym razem mieszkalne, zostały objęte remontem - Siedlecka 29 od kilku miesięcy poddawana jest pracom budowlanym, zapewne wkrótce rozpocznie się remont Łochowskiej 40. Obawiamy się, że w ich wyniku ucierpią elementy zabytkowego wyposażenia (zachowana stolarka okienna, drzwi, wyposażenie pralni, klamki, włączniki, terakota), jak i otoczenie, w tym przede wszystkim zabytkowy bruk z tzw. "kocich łbów".

Utrata zabytkowych walorów pod hasłem "modernizacji" przez kolejne budynki wchodzące w skład kompleksu szkolnego byłaby niepowetowaną stratą dla tego wyjątkowo cennego dla historii Warszawy obiektu.

Dlatego apelujemy do Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, prof. Jakuba Lewickiego, o jak najszybszy wpis całego kompleksu do rejestru.

Kolejny rejestrowy zabytek na Pradze

Mamy dziś dobrą wiadomość. Decyzją nr 948/2015 z 18 września 2015 r. Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków, Rafał Nadolny, wpisał do wojewódzkiego rejestru zabytków nieruchomość położoną w podwórzu kamienicy przy Kawęczyńskiej 39, czyli tzw. Dworek Świętochowskiego. 

O ocalanie tego niezwykle cennego zabytku praskiej architektury walczyliśmy od kilku lat. W bieżącym roku MWKZ uznał nasze stowarzyszenie wreszcie za stronę w postępowaniu administracyjnym o wpis do rejestru zabytków. W czerwcu br. odbyliśmy wizję lokalną w dworku razem z pracownikami konserwatora. Efektem tej wizyty jest wrześniowy wpis, którego pełną treść publikujemy poniżej.

Dworek Feliksa Świętochowskiego jest czwartym, po Młynie Michla, Druciance i drewniaku Burkego praskim zabytkiem, który dzięki naszym staraniom został wpisany do wojewódzkiego rejestru zabytków.

Miejmy nadzieję, że w przeciwieństwie do innych regulacji, wpis do rejestru będzie dla dworku Świętochowskiego impulsem do zmian, pozytywnych zmian i nadania mu nowej roli (społecznej?).

KMI

Wizja lokalna w Domu Feliksa Świętochowskiego

Dziś komisja konserwatorska z udziałem przedstawicieli Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków przeprowadziła wizję lokalną w budynku dworku Feliksa Świętochowskiego - zabytkowej willi mieszkalnej z początku XX w., stojącej w głębi posesji przy ulicy Kawęczyńskiej 39. Budynek, jak podaje portal Twoja-Praga został wzniesiony w 1903 r. przez K. Relicha na posesji należącej do czołowego przedstawiciela polskiego pozytywizmu Aleksandra Świętochowskiego.

Wizja lokalna jest częścią, wznowionej na wniosek naszego stowarzyszenia, procedury wpisania tego obiektu do rejestru zabytków.

O smutnym losie tego cennego dla Pragi zabytku alarmowaliśmy już kilkakrotnie.

Powyżej aktualny wygląd fasady:

A poniżej rysunek projektu fasady (nie do końca zrealizowany).

(autor: K. Relich?, ok.1902 r. źródło: MWKZ)   

Dziś mieliśmy unikalną okazję aby obejrzeć wnętrza budynku, wyłączonego z użytkowania kilkanaście lat temu i od tego czasu popadającego w coraz większą ruinę. Po rozbiciu muru zabezpieczającego wnętrze i wejściu do środka ukazał nam się taki widok.

Wnętrze jest zrujnowane i zasypane gruzem, odpadkami i fragmentami mebli.

Z ciemności i chaosu wyłaniały się zachowane fragmenty oryginalnej stolarki, np. tralki i poręcz schodów.

Na poddaszu można było było obejrzeć drewnianą konstrukcję podtrzymującą dach.

W budynku zachowały się drewniane futryny drzwi.

 A także elementy drzwi wewnętrznych

Nad jednym z lokali zachowała się tabliczka z numerem.

Z rozbitego pieca pozostały pojedyncze kafle.

Na zewnątrz, na ścianie frontowej przetrwały fragmenty tynku i ozdobne zwieńczenia okien.

Nad wejściem do budynku można dostrzec resztki metalowego oznaczenia wskazującego datę jego oddania do użytku (1903 R).

Podwórko przy budynku zostało uporządkowane dzięki zainicjowanej przez nasze stowarzyszenie wspólnie ze Związkiem Stowarzyszeń Praskich akcji renowacji praskich podwórek "Zielone Podwórka". Projekt wykonali w ramach zajęć na uczelni studenci Wydziału Architektury Krajobrazu SGGW, nasadzeń zieleni dokonał Zakład Gospodarowania Nieruchomościami na Pradze Północ a malunki na płytach zabezpieczających okna okienne Pałacyku wykonano dzięki Stowarzyszeniu "Monopol Warszawski"  w ramach akcji "Blok, podwórko, kamienice - ożywiły się dzielnice".

Jeden z mieszkańców samodzielnie, z odpadów boazerii i innych fragmentów stolarki wyrzuconych przez lokatorów wykonał ogrodzenia zielonych placyków.

Dzięki temu zrujnowany dworek otoczony jest zadbaną, zieloną przestrzenią. Może dzięki wpisowi do rejestru zabytków i on dostanie szansę na swoje drugie życie?

Więcej zdjęć Pałacyku i podwórka można znaleźć tu. 

TP